Tag: Overheid

ALLIANDER, over Fatsoen en Respect.

De inkt van de entry over IMTECH was nog maar net droog, of een nieuwe uitdaging diende zich alweer aan: ALLIANDER. ALLIANDER’s bestuursvoorzitter Peter Molengraaf en financieel topman Mark van Lieshout ontvangen beiden ieder ruim 4 ton per jaar. Dat bedrag ligt enigszins boven de ‘Balkenende norm’. De maatschappelijke commotie slaat weer toe omdat we hier opnieuw te maken hebben met een organisatie waarvan de aandelen ‘direct dan wel indirect gehouden worden door Nederlandse provincies en gemeenten’, voor ons burgers dus.

Minister Plasterk staat weer met de handen in het volle, grijze haar. ALLIANDER stelt in een reactie op de commotie dat ‘de RvC zich gedwongen voelt deze beloning te effectueren gezien de verslechterde positie op de arbeidsmarkt’. Waar hoorden we dat eerder?

Op zich maakt het mij niet zoveel uit wat een bestuurder verdient. Interessanter vind ik het hoe e.e.a. zich verhoudt tot cultuur, kernwaarden, MVO e.d. waarop menig organisatie prat gaat, ook ALLIANDER. Je hebt al die uitingen tenslotte niet voor niets. Wat blijkt: bestuurders Molengraaf en Van Lieshout baseren hun handelen samen met, blijkbaar binnen de Balkenende norm vallende, Ingrid Thijssen op ‘Fatsoen en Respect’. Da’s mooi……

Angst als Wapen in de Politiek

Vooral de vanuit de naoorlogse bestuurssystemen ingevoerde sociale vangnetten en andere ter bescherming opgerichte instellingen hebben ervoor gezorgd dat inwoners van de ontwikkelde landen tot nu toe werden verlost van de knagende gevoelens van onveiligheid en angst die het politieke leven tussen 1914- 1945 hadden beheerst.  Er zijn redenen om aan te nemen dat hier verandering in gaat komen. Angst is aan het terugkeren als een actief ingrediënt in het politiek leven in westerse democratieën.

Angst voor terrorisme, maar ook en misschien wel verraderlijker, angst voor de onbeheersbare snelheid van de veranderingen, angst voor het verlies van werk, angst om in een tijd van steeds ongelijkere spreiding van middelen terrein aan de anderen kwijt te raken, angst om de greep op omstandigheden en routines van het dagelijks leven te verliezen. En daar allemaal wellicht nog bovenuit leeft de angst dat het niet alleen voor onszelf steeds moeilijker wordt om ons leven richting te geven, maar dat ook de gezagsdragers de greep daarop zijn kwijtgeraakt.

Boek van de week

Opleidingen

Bekijk alle opleidingen

Nederlandse Immigratiepolitiek

De Nederlandse economie bezit momenteel kenmerken die voor ons land  uniek, maar ook in een  internationale context zeer bijzonder zijn. Nooit eerder gold voor Nederland namelijk de volgende combinatie van factoren:

  • een zeer vermogend land met een hoge levenstandaard;
  • het dichtstbevolkt onder de ontwikkelde landen;
  • een vergrijzende en op termijn dalende bevolking;
  • een bevolking met een sterke voorkeur voor vrije tijd;
  • een bevolking met een afkeer van bepaalde vormen van arbeid;
  • een maatschappij gekenmerkt door het mijden van risico`s, hang naar zekerheid en een geringe bereidheid tot veranderen;
  • een economie, waarin driekwart van de productie in de dienstensector tot stand komt.

Bovengenoemde kenmerken van de Nederlandse samenleving duiden op een volgroeide en verzadigde maatschappij. Vergrijzing en een afnemende bevolkingsgroei die uiteindelijk omslaat in een bevolkingsdaling zijn verschijnselen waarmee alle ontwikkelde landen te maken krijgen (zie Japan).

Vacatures

Project Coördinator Contract en Site Management (Gouda)

Onze opdrachtgever is een internationale, snelgroeiende onderneming die investeert in Telecom Infrastructuur zoals zendmasten voor Mobiele Operators. In deze rol heb je een zeer brede functie rol b... Bekijk alle vacatures

Advertorial

Leiderschap op sneakers

Het event voor startende leiders over de zin en onzin van leiderschapstheorieën. Word de leider van de toekomst. Lees verder

Het begrip Werkloosheid vereist een nieuw etiket .

Niet alleen de politiek/overheid maar ook bedrijven moeten de draai naar een gehorizontaliseerde  samenleving maken (een samenleving waarin mensen, bedrijven en maatschappelijke organisaties in netwerken samenwerken, kennisdelen en communiceren). Maar er is een belangrijk verschil tussen de private en publieke sector.

Bedrijven die zich niet tijdig aanpassen aan de nieuwe realiteit van het Kennis en Innovatietijdperk worden genadeloos afgestraft. Omdat de Nederlandse overheid niet failliet zal gaan, is de dwang bij politici om noodzakelijke veranderingen en vernieuwingen door te voeren helaas niet aanwezig. Jongere generaties wordt daardoor een aansprekend perspectief van Nederland ontnomen. De negatieve gevolgen daarvan zullen groot zijn maar pas op termijn zichtbaar worden.

Voor het doorvoeren van noodzakelijke veranderingen en vernieuwingen zijn leiders nodig. Managers zijn er volop te vinden, goede leiders zijn veel zeldzamer. Een manager moet er voor zorgen dat de opgedragen taken op een juiste manier, met inachtneming van de ter beschikbaar gestelde middelen, worden gedaan. Leiderschap houdt ondermeer de competentie in om noodzakelijke veranderingen en vernieuwingen in het belang van de toekomst van Nederland op basis van maatschappelijke draagkracht tot stand te brengen.

Het verband tussen de val van de Muur en de Financiële Crisis

De tweede helft van de afgelopen eeuw was het toneel van de Koude Oorlog. Die draaide niet alleen uit op een confrontatie tussen ideologieën, maar ook tussen twee operationele vormen van uitvoering op het gebied van economie: de vrije markteconomie versus de centraal geplande economie.

In de economie worden vrijwel nooit gecontroleerde experimenten uitgevoerd. Maar zelfs in een laboratorium was geen beter experiment mogelijk waarbij je de uitkomst van de situatie van Oost – met die van West- Duitsland kon vergelijken.

Het uitgangspunt van beide landen was min of meer identiek. Na de Tweede Wereld oorlog begonnen ze met de zelfde cultuur, dezelfde taal, de dezelfde geschiedenis en de dezelfde normen en waarden. Vervolgens stonden ze veertig jaar lang aan weerszijden van een scheidslijn en vond er vrijwel geen handel tussen beide landen plaats. Vandaar dat je kan vaststellen dat het verschil in ontwikkeling van de twee landen dat hier werd uitgetest, het verschil was tussen twee politieke en economische systemen: marktkapitalisme versus centrale planning.

Hoe kan Nederland nu eens eindelijk uit de Crisis komen?

Met enige regelmaat proberen gezaghebbende personen ons te doen geloven dat de economische impasse, voortkomende uit de bank/kredietcrisis, voorbij is. Het oude adagium ”wie niet werkt, zal ook niet eten” wordt overstemd door de wijsheid dat “wie niet uitgeeft, de economische groei in gevaar brengt”. Echter in het tijdperk na 2008 zijn mensen op emotioneel niveau niet aan te zetten (zo is inmiddels duidelijk gebleken) tot blinde consumptie of bestedingen, simpelweg omdat “het systeem” dat van hen verwacht.

Er zijn twee kernoorzaken van de nog steeds voortdurende economische impasse :

Gemeenten de beste Broedplaatsen voor de Kenniseconomie

Zo`n vierduizend jaar geleden had een Egyptische Farao een droom waarin hij een macro- economische prognose voor de komende veertien jaar zag: zeven vette en zeven magere jaren. De cyclus (eerst overvloed en dan honger) werd opgevoerd noch als straf noch als beloning voor enig handelen van de mens. Het is eerder een soort test: is de mens wijs genoeg om verstandig te reageren op wat hij op zich af ziet komen. Bouw overschotten op in de goede tijden: consumeer gedurende die jaren niet de gehele oogst, maar bewaar voldoende voor de zeven slechte jaren.

Het mooie van dit verhaal is dat het zo simpel is dat zelfs een kind dit kan begrijpen. Het angstaanjagende eraan is, dat het aangeeft hoezeer wij tegenwoordig zijn afgedwaald van de essentiële les die dit verhaal ons te bieden heeft.  De EU- regels voor de Euro schrijven voor, dat het begrotingstekort ten hoogste 3 procent van het BBP mag zijn, maar die regel veranderde in de praktijk al snel van “3 procent is het plafond in 3 procent is o.k.”. Psychologisch gaan wij met de 3 procentnorm om als of dit het begrotingsevenwicht zou zijn. Voor elk tekort kleiner dan die drie procent gaan de handen op elkaar. Waar komt die mentaliteit vandaan? En waarom praten wij alleen maar over het terugdringen van begrotingstekorten, terwijl het gesprek eigenlijk hoort te gaan over het creëren van begrotingsoverschotten.

Laat Ondernemers het land besturen

Sinds de aanslag van zelfmoordterroristen in de Verenigde Staten is terrorisme verheven tot een ideologische abstractie en als wereldwijde vijand gekwalificeerd. Angst voor terrorisme, maar ook en misschien wel verraderlijker, angst voor de onbeheersbare snelheid van de veranderingen, angst voor het verlies van werk, angst om in een tijd van steeds ongelijkere spreiding van middelen terrein aan anderen kwijt te raken, angst om de greep op omstandigheden en routines van het dagelijks leven te verliezen.

Als we “terrorisme” op een voetstuk plaatsen als de grootste bedreiging van de westerse beschaving, de democratie of “onze manier van leven”, en er een oorlog van onbepaalde duur van maken, lopen we het risico dat belangrijke nieuwe kansen (tengevolge van de overgang van het industriële tijdperk naar het kennis en innovatietijdperk) onze neus voorbij gaan. Om terroristen te kunnen verslaan moet de aantrekkingskracht van hun extremistische ideologie worden geneutraliseerd. Het is dus niet alleen een militaire maar juist ook een intellectuele strijd.  Echter slechts weinig democratische regeringen kunnen de verleiding weerstaan om met die gevoelens van angst politiek hun voordeel te doen.

ORDINA Topman bij Commissie Elias: “Een op de tien keer gaat het met IT fout.”

“We zullen toch met z’n allen moeten accepteren dat als wij een digitale infrastructuur en wereld met elkaar aan het bouwen zijn, het wel een keer misgaat; 1 op de 10 keer zelfs.” Stépan Breedveld, vicevoorzitter van Nederland ICT en CEO van ORDINA. De organisatie die recent door ZEMBLA onder de loep werd genomen en waarvan de CEO (blijkbaar) een Wereld bouwt: ‘Foutje, bedankt’. Het is alleen jammer dat met die 10% de rekening voor de belastingbetaler zo hoog is…..

“Sec genomen is dit ook waar. Wel liet de heer Breedveld hierbij buiten beschouwing dat leveranciers weliswaar soms niet op de ontwikkeling verdienen, maar juist wél op bijkomende zaken zoals het beheer en onderhoud.” lezen we als reactie (pg. 166) op de stelling van Breedveld in het zojuist verschenen Eindrapport van de IT COMMISSIE ELIAS.

Veelzeggend zinnetje van de Commissieleden want is het nu onbewust of bewust dat er o.i.v. externe IT leveranciers, leveranciers die ook vaak de projectleiders blijken te zijn, ‘iets misgaat’ bij 10% van het scala aan IT projecten dat er loopt binnen de Overheid?

Dat maakt het rapport niet duidelijk. Wel wordt helder dat het zowel de Overheid zelf als de externe IT leveranciers nauwelijks lukt om de meest geschikte talenten op de projecten in te zetten. Talenten die zowel beschikken over de juiste kennis, kunde en competenties als over het noodzakelijke commitment.

Hoe anders de Britse Government Digital Service, waarnaar de Commissie verwijst. We gaan (opnieuw) leren van de Britten…..

Anders dan TESLA’s Elon Musk ontbreekt het Overheid en Publieke Sector aan de SOLL situatie…..

Als ‘docent van werkend Nederland’ leer ik ook van ‘mijn’ studenten; gelukkig. Het is dan ook niet voor het eerst dat hun ervaringen mij de inspiratie leveren voor een entry, zo ook vrijdag. Masterstudenten die ieder hun Ministerie, Uitvoerings Orgaan, Universiteit, Gemeente, Zorgorganisatie, Bankwezen, vertegenwoordigden leerden mij de termen ‘ideeënsex’ en de organisatiemetafoor ‘petrischaaltjes’. Tot hun verbazing had ik er nog nooit van gehoord ….. 😮

Tot deze termen behoorde in hun ogen ook het niet benoemen van een ‘SOLL situatie’ op het moment dat je met een organisatieverandering start. Je kent dat wel (hoop ik nu): ‘We gaan van IST naar SOLL!’. De studenten hadden elders geleerd dat de SOLL situatie nimmer wordt bereikt, dus waarom al die moeite doen?

Minister met zware, monotone stem tijdens de a.s. Nieuwjaarsborrel: ‘Mensen, we gaan naar Mars! Overigens, het kan ook Jupiter of Pluto worden.’ Ambtenaar: ‘Kunnen we ook nog terug?’ Minister: ‘Da’s een goede vraag.’…..

Intrigerender nog dan het gebrek aan die SOLL situatie was voor mij het gegeven dat dit ‘gedachtengoed’ blijkbaar breed wordt beleefd binnen een sector.

Opeens werden mij de antwoorden op vragen als: “Hoe kan het dat er binnen een sector managementmisstanden worden gecreëerd? Waarom wordt er niet ingegrepen op de structureel falende, miljarden verslindende IT projecten? Waarom wordt de overschrijding van € 130 miljoen op het project genaamd ‘Nationale Politie’ afgedaan als een futiliteit? Op basis van welke resultaten baseren de bestuurders in deze sector hun salariseisen?” helder: er is geen Soll-situatie……